A470
Ffansin Ar-Lein Pel Droed
Cymru · On-Line Welsh Football Fanzine
Gwefreiddiol.
Does n’am gair arall i ddisgrifio’r noson.
GWEFREIDDIOL!
Noson anhygoel, bythgofiadwy.
Dim ots sawl gwaith rwy’n gweld gôl Simon Davies na chlywed sylwebaeth gôl
Craig Bellamy, mae’n gyrru ias oer i lawr fy nghefn.
”Gabiddon i Hartson, Hartson i Bellamy – mae Bellamy wedi mynd o amgylch y
golwr ...”
Anhygoel!
Wedi dod yn aelod o’r criw dedwydd sy’n dilyn Cymru dramor, rwy’n
teimlo’n freintiedig iawn i allu cyfri nifer ohonnynt yn ffrindiau bellach, ac
roedd y noson yn fwy cofiadwy byth o fod yn eistedd â’r ffrindiau hynny yn
ystod y gêm.
Er nad oes gennyf gymaint o filltiroedd ar y cloc a’r rhan fwyaf o’r criw
yma, rwyf wedi teithio
cannoedd o filltiroedd ac yn bwysicach fyth - yn ôl y wraig – wedi
gwario cannoedd os nad miloedd o bunau, yn dilyn y tîm cenedlaethol o wlad i
wlad.
Mae’r ffaith bod tridiau yn Kiev yn costio cymaint â phythefnos yn Barbados
yn boen meddwl i’r missus.Tydi’r ffaith bod lluniau pob taith ffwtbol yn
union yr un fath - maes awyr - bar - stadiwm - bar - gwesty - bar - bar - bar -
maes awyr - ddim yn helpu llawer chwaith!
Fodd bynnag, mae’r rheswm dros deithio - y pêl-droed - wedi bod yn ddifrifol
ar brydiau.
Pwy all anghofio Vinnie Jones yn gapten ar Gymru a cholli 7-1 yn Eindhoven, neu
camgymeriad erchyll Paul Jones ym Minsk welodd Cymru’n colli 2-1?
Mae’r gemau cartref wedi bod digon siomedig hefyd; Armenia yn Stadiwm y
Mileniwm, Y Swistir ar Y Cae Ras neu Georgia ar Barc yr Arfau.
